The 4th of July, Independence day

Donderdag 4 juli is Independence Day, Onafhankelijkheidsdag en een nationale feestdag in de VS. Tja, maken we dat ook een keer mee. We hebben al wel gemerkt dat er op veel verschillende plaatsen verschillend mee wordt omgegaan, maar muziek en vuurwerk zijn toch echt wel twee thema’s die veel voorkomen. Op internet hadden we al gezien dat wij vandaag het feest van heel dichtbij konden meemaken.

Eerst even terug naar vanmorgen. We zijn voor de eerste keer deze Amerikareis naar het strand geweest en ik kan wel zeggen dat het er goed warm was. En het vreemde is dat ik het op het strand nog lekkerder vond dan in zee. Het zeewater leek wel badwater, zo warm, niets om in af te koelen. En een partij zeewier! Menig restaurant dat dit op zijn menu heeft staan zou er blij van kunnen worden. We hebben het vandaag echt rustig aan gedaan. Een beetje in de zon, maar ook veel onder de parasol gelegen, wat gekletst, wat gelezen, beetje mensen kijken. O ja, ik weet niet wat men in Nederland tegenwoordig vraagt voor de huur van een strandbedje en een parasol, maar wij waren 40 dollar kwijt voor twee bedjes en een plu. En dan alleen nog, omdat we een voucher van het Ocean Plaza hotel hadden, anders kostte het 50 dollar. Als je hier dus twee weken vakantie wil houden en elke dag naar het strand wil en van de bedjes gebruik wil maken, dan gaat er een giga deel van je budget doorheen. Wat een afzetterij…

Rond een uur of vijf zijn we terug in het appartement om te douchen en om te kleden. Vervolgens gaan we eens een keer lekker ongezond, maar wel heel gemakkelijk aan eten komen. De Burger King. Een Whopper Meal en wat frites en een medium Diet Coke. Medium is 600 ml. Small bestaat hier niet en ga je voor Large, dan krijg je bijna een liter Cola mee. Niet normaal, die maten en afmetingen hier. Voor ons ook niet normaal, maar hier leek niemand er van op te kijken, er komt een man binnen met een levende slang om zijn nek. Daar ben ik toch maar met een zo groot mogelijk boog omheen gelopen. Ik vertrouw die sneaky beesten niet.

Vervolgens lopen we even door The Espanola Way, een klein straatje met veel historie van begin 20e eeuw. Daar heeft zich toen een aantal Spaanse en later ook Italiaanse restaurants gevestigd en het schijnt toen vooral voor de rijkere mensen weggelegd te zijn geweest om daar gebruik van te maken. Nu ziet het er vooral uit als een gezellig straatje. We pakken er nog even een ijsje mee en vervolgen dan onze weg richting Lummus Park, het park dat bij ons voor het appartement ligt.

We hoeven slechts enkele blokken verder te lopen om bij de locatie te komen waar het concert van klassieke muziek en zang zal worden gegeven. Veel jong talent wordt in Miami opgeleid. Voor een zomerkamp waren er zelfs 1500 aanmeldingen voor zo’n 60 plaatsen. Aanmeldingen van over de hele wereld en wij krijgen vandaag het neusje van de zalm te zien en te horen, zo vertelt de dirigent. Er is een grote groep van zangers en zangeressen onder de 18 jaar, maar wat een talent. Of je nu wel of niet van klassieke muziek houdt, dit was gewoon goed. Het blijft een kwestie van smaak wat een ieder mooi vindt, maar wij hebben er echt wel van genoten. Daar komt nog bij dat halverwege het concert de muziek als ondersteuning werd gebruikt voor het vuurwerk. Mooie combinatie!

Voorafgaand aan het concert kwam trouwens eerst een van de organisatoren op het podium, toen de loco burgermeester, lekker casual gekleed overigens en later ook nog de burgermeester. Opvallend in zijn toespraak vond ik enerzijds de manier waarop hij het deed. Zo typisch Amerikaans, van kijk ons eens de beste en de grootste zijn. Anderzijds ook vooral Independence Day vieren vanwege moed, heldendom en heldendaad, strijd en andere patriottische leuzen. Daar waar bij ons Bevrijdingsdag toch vooral gevierd om het koesteren van vrede en vrijheid, zonder allerlei stoerdoenerij. Ach het is leuk om het een keer meegemaakt te hebben.

Nog één dagje…

Bye for now,

Marc