Een vreemd en heftig einde

Onze reis naar Sardinië zit erop. Vandaag zijn we weer thuis gekomen, maar ik moet zeggen dat het een vakantie met een vreemd en heftig einde is geworden. Gisteren schreef ik al over de reis die versneld richting huis moest gaan. Dat kreeg nog een staartje…

Gisteravond lagen we rond half elf in bed, we waren best flink vermoeid en hard aan slapen toe. Tegen één uur ’s nachts gaat Marions telefoon. We schrikken wakker en daar waar we gisteren nog het bericht kregen dat er sprake leek te zijn van een stabiele medische situatie, werd dat vannacht volledig onderuit gehaald. Er is sprake van een hoogstnoodzakelijke ingreep in een ander, meer gespecialiseerd ziekenhuis en de situatie is heel erg spannend.

Lang verhaal kort; binnen het half uur zitten we gepakt en gezakt in de auto en rond half twee rijden we voor de laatste 800 kilometer naar Nederland. Geen gejaag, geen race tegen de klok, maar wel zoveel mogelijk doorrijden. Stoppen om te tanken, naar het toilet te gaan, koffie te halen, maar meer ook niet. Ergens tussen zes en zeven uur krijgen we opnieuw telefoon, weer met een vreselijk rotbericht. We besluiten rechtstreeks naar het ziekenhuis te rijden en het wordt een rit met emoties die vechten om voorrang met ratio en concentratie.

Rond half tien zijn we in het ziekenhuis. En daar waar we het ergste vreesden en er rekening mee hielden dat we te laat zouden kunnen zijn, blijken er toch positieve signalen te zijn. Het blijft nog een aantal dagen heel spannend, maar we houden hoop en blijven positief, maar realistisch.

Waarom schrijf ik dit allemaal in dit verhaal op een blog dat over een reis en vakantie gaat? Omdat het een heel wezenlijk onderdeel is van de periode die we doormaken tijdens deze vakantie. En er ook evenzo een heel vreemd en heftig einde aan een vakantie komt die ook al heel gek begon na het eerdere overlijden van een heel dierbare vriend.

En de vakantie zelf? Tja, Sardinië is dus voor een groot deel best een mooi eiland, maar het was wel een vakantie met hindernissen. Denk aan de waterproblematiek in Castelsardo, denk aan het niet zo fijne onderkomen in Iglesias. Hebben we ons daar door laten weerhouden van een goede vakantie? Nee, zeker niet. We hebben echt wel twee prima weken gehad. En we hebben zeker ook genoten van mooie natuur, heerlijke temperaturen, fijne bergwegen, mooie uitzichten en vooral met en van elkaar. Maar eerlijk is eerlijk, Sardinië komt niet in onze top drie van de vakanties die we hebben genoten.

Dankjewel voor alle reacties, het mee lezen en het via de verhalen en foto’s mee reizen. Tot de volgende….

Marc