Grandioos Grootse Grand Canyon

Maandag 24 juni 2024 rijden we vanaf Page naar Grand Canyon National Park. Niet zo’n hele lange rit, maar we hebben toch zo’n tweeënhalf uur nodig om op de Desert View Road te komen. Dat is de weg die naar de oostelijke ingang van het National Park voert. Maar voor we de ingang bereiken is die weg al prachtig te noemen. Het begint echter pas goed als we bij een uitzichtpunt naar de Little Colorado River Gorge komen. Dit is een zijtak van de grote Colorado River en het water is bruin, het lijkt wel chocolademelk. Het uitzicht is prachtig en indrukwekkend tegelijk.

We komen langs de weg veel kraampjes tegen waar Navajo Indianen hun sieraden en andere artistieke creaties aan de man of vrouw proberen te brengen. Armbandjes, enkelbandjes, kettinkjes, ringen, droomvangers, er is van alles wat. Marion scoort een armbandje en ziet er een mooie ring bij, maar die is helaas veel te klein. We worden gewezen op een kraampje iets verderop waar men meer ringen verkoopt. Maar helaas, ook daar niet een juiste en passende ring. Het is echter wel een prachtig ouder stel Navajo’s. We hebben gevraagd of we een foto van ze mochten maken en heel gewillig poseerden ze. Mooie mensen!

Bovenstaande is allemaal nog voordat we daadwerkelijk het National Park binnen waren gereden. Toen we eenmaal de ingang gepasseerd waren kwamen we al vrij snel bij het eerste uitzichtpunt aan de oostelijke kant, Desert View. En wat ons toen overkwam… Volledig overdonderd waren we. Zó ongelooflijk groots, grandioos, geweldig, indrukwekkend mooi… Niet te beschrijven, maar we hebben ieder afzonderlijk een soort emotie van geluk gevoeld. Intens blij om dit te mogen zien, horen, voelen, beleven… Een voorrecht. Grand Canyon is Grand in grootte, maar ook in grootsheid en schoonheid. En op dergelijke momenten is mijn vader meteen weer heel dichtbij me. Wat zou die man hier ook weer van hebben genoten!

We rijden verder en pakken nog enkele uitzichtpunten mee op onze weg naar de camping waar we twee nachten geboekt hebben. Die is in Tusayan, net even buiten het park aan de zuidelijke kant. Morgen rijden we zo weer het park in om een ander deel te gaan verkennen. Het belooft nog heel mooi te worden de aankomende dagen.

Bye for now,

Marc