Mooie mensen

Donderdag 23 mei 2024. Het is een vreemde tijd voor ons. Langer dan gepland zijn we thuis tussen de beide reizen door. Zoals eerder beschreven hebben we er voor gekozen om vervroegd ons Europese deel van de reis te stoppen. En zoals het er vooralsnog uitziet gaan we zondag 2 juni nog steeds richting Amerika. We houden nog even een slag om de arm, gezien de omstandigheden in de privé situatie.

Wat Marion en ik de afgelopen week hebben ervaren is een vreemde combinatie van meer tijd hebben en toch even je draai moeten zien te vinden om die tijd te besteden. Het is een kwestie van dagelijks opnieuw je balans zien te vinden en dat gaat de ene keer makkelijker dan de andere. Degenen die mij goed genoeg kennen weten dat ik iemand ben van structuur en planning. En dat is in deze periode niet altijd goed (genoeg) mogelijk voor me. Even opnieuw je draai vinden. Wat moet nu en wat kan later? Wat hoeft er eigenlijk helemaal niet en wat zou ik eventueel nog willen of kunnen doen? En met wie en voor wie? Het is raar dat me dit op een vakantie adres vaak prima afgaat, maar me in mijn eigen huis soms meer in de weg zit dan dat het me helpt. Maar gaandeweg komt er elke keer wel weer iets wat gedaan kan of moet worden.

Iets wat ik heel erg fijn vind is het feit dat we een prachtig netwerk hebben. Kinderen en hun aanhang, broers, zussen en verdere familie, vrienden, buren, collega’s. Het is prachtig om te weten dat ze er voor je zijn. Als we willen kunnen we gewoon even van ons afkletsen, soms laten we de emoties onderling even gaan, op andere momenten lachen we samen. De één informeert vanuit pure belangstelling en betrokkenheid heel vaak even kort om te horen hoe het gaat. De ander laat het aan ons om hen er bij te betrekken als we daar behoefte aan hebben. Het is geweldig om op deze manier deze situatie aan te kunnen vliegen. Zo zijn we gisteren nog even bij een aantal van mijn collega’s op kantoor geweest. Dat was voor hen volledig onverwacht, maar als je dan ziet hoe ze ter plekke gewoon hun werk laten vallen en er voor ons zijn. Gewoon voor een luisterend oor, een mooie reactie, een knuffel of gewoon even een blik die heel veel zegt. Wat is het toch een warm bad bij GOED. Dank collega’s! Ik weet dat een aantal van jullie meeleest in mijn blog.

Vervolgens krijgen we onderweg weer belangstellende telefoontjes en appjes, krijgen we spontaan onze zoon even over de vloer, volgen er thuis nog weer wat belletjes, komt de buurvrouw nog even informeren. Echt, het voelt zo fijn om het op deze manier te ervaren.

Tot de volgende keer.

Marc