Terugblik op een prachtige week

Gisteren waren we kort na 3 uur weer in Deventer. De reis verliep over het algemeen voorspoedig, op een flinke vertraging van een klein uur na vanwege file. Tja, daar waren we op voorbereid. We wisten dat er door heel Duitsland heen heel wat wegwerkzaamheden plaatsvonden op de Autobahn. Het zij zo…

Zoals gezegd, even na 3 uur weer in Deventer. Dat betekent voor mij altijd dat ik meteen na aankomst de auto ga leegpakken en begin met opruimen. Eerst alles sorteren wat in Deventer moet blijven en wat met Tim mee moet naar huis. Wat naar boven moet, naar boven brengen en pas daarna gaan zitten met een bakkie koffie erbij. Voor mij werkt dat het beste. En Tim is er ook zo over gaan denken, want het geeft meteen een soort opgeruimd gevoel.

Even na ons komt Marion ook thuis en we wisselen nog even wat uit over de afgelopen week. Vanzelfsprekend hebben we gedurende de afgelopen week ook contact met het thuisfront gehouden, maar ‘in het echie’ is het toch net weer even anders. Dat voelt letterlijk en figuurlijk goed! Tim en ik vertellen afwisselend over wat we zoal hebben meegemaakt, beleefd en ervaren. En dat het goed was en nog steeds is. En dat het voor herhaling vatbaar is. En dat er zelfs al wel wat ideeën zijn voor een volgende trip samen 😉

Het is zo enorm fijn dat het ons door Marion en Rachel wordt gegund om ook op reis te gaan zonder elkaar, maar met een dierbare. Dat is over en weer zo, waardoor het ook weer elke keer iets speciaals is om samen met Marion op reis te gaan. Steeds weer iets nieuws ontdekken, iets wat we al eerder ontdekt hebben nog een keer beleven, of iets wat we al veel vaker gedaan of gezien hebben nog een keer doen en volop in de ‘relaxstand’ meepakken. Het heeft allemaal wat en het is elke keer weer zo’n Carpe Diem moment.

Als ik nog even terugkijk op hoe het de afgelopen week tussen Tim en mij is gegaan, dan kan ik alleen maar zeggen dat het heel erg goed is geweest. We zijn nog meer dan het al was naar elkaar toegegroeid. Ik heb steeds meer herkend in Tim vanuit mijzelf van vroeger. Vergelijkbare stappen in onze beide persoonlijke ontwikkelingen. Daar waar ik inmiddels vele jaren en ervaringen verder ben, zie ik hem nu stappen zetten die ik jaren geleden zette. En dat het een weg is van de lange adem, dat is een gegeven. En dat het een ontdekkingsreis is waar je jezelf af en toe flink tegenkomt, ook dat is een feit. Maar door elke keer weer op te staan als je onderuit gegaan bent, door elke keer jezelf het vertrouwen te geven dat je op weg bent naar iets moois, door in de tussenliggende tijd te beseffen dat de weg naar dat doel ook al heel mooi is, dan komt de groei. Dan komt de ontwikkeling. Dan komt de ontdekking en dan kan je jezelf soms nog heel erg gaan verbazen. ‘Life is a journey. Enjoy the ride’.

Dank jullie wel voor het meelezen en de reacties. En tot de volgende reis 😉

Marc