Something personal

Zaterdag 16 september

De tweede volle dag in Kalkan. En opnieuw een dag waarop de lichamelijke activiteit vooral heeft bestaan uit traplopen. En ja, inderdaad, een klein beetje zwemmen. Dat gebeurde vandaag niet in het zwembad, maar in zee. En dat is hier een vreemde gewaarwording. De zee lijkt wel in stroken verdeeld te zijn, waarin kouder en warmer water elkaar afwisselen.

Als ik een wedstrijdzwembad voor me zie met de lijnen er in en ik zou het dwars over zwemmen, dan zou ik elke keer als ik onder een lijn door ga weer een verandering van temperatuur voelen. En niet een heel klein beetje verschil hoor. Ik denk dat het zo een graad of 5 kan schelen. Misschien nog wel meer. En op dit kleine stukje binnen de lijnen is echt niet zoveel verschil in diepte te zien, dus waar dat aan ligt? Geen idee. Maar de kans op problemen is er volgens mij best als je meteen vanuit de volle zon, als je daar tenminste even in hebt liggen bakken, het water in gaat. Onderkoeling of kramp zou best eens kunnen optreden. Oppassen dus en vooral ook op elkaar.

Vanavond gaan we weer richting haven en centrum van Kalkan om daar te eten. Ja, ik weet het, we eten vrijwel elke avond buiten de deur deze vakantie, maar vandaag is een speciale gelegenheid. Ik mag namelijk weer een jaartje erbij tellen en dan vieren we dat toch een beetje door een ander voor ons iets lekkers te laten maken. Met de ambiance erbij die we hier al hebben leren kennen, moet dat best goed komen.

Ik heb al heel wat appjes gehad en een paar telefoontjes. Ook via LinkedIn heb ik nog enkele felicitaties ontvangen, ingesproken felicitaties, er is zelfs voor me gezongen. Dat laatste klonk lang niet gek en ik heb de zangeres nog voorgesteld haar aan te melden voor een talentenjacht. Maar daar zag ze toch maar van af.

Het mooie is dat ik vandaag wel een aantal prachtige ervaringen heb opgedaan. Die ervaringen zijn voor mij ware verjaardagscadeaus en ze hebben in dit geval te maken met onze dochter. Vanmiddag hebben we met elkaar ge(beeld)beld en Esmée feliciteerde me eerst. Daarna gaat het gesprek verder, onder andere over onze vakantie. Maar ook over haar ervaring met de opleiding waarmee ze pas is gestart. Hierin leert ze heel veel over zichzelf, over haar achtergrond, over gevoel, over …. de mens Esmée. Veel herkenning bij haar over een aantal persoonlijke eigenschappen die ze van Marion heeft meegekregen en anderen van mij. Sommigen van ons beiden en vanzelfsprekend ook aspecten die ze heeft meegekregen vanuit de opvoeding en levenservaring.

En dan ben ik zo ontzettend blij dat het is gegaan, zoals het gegaan is in het verleden en dat het ook nog steeds gaat zoals het gaat. De band met onze kinderen is super. Dat is zo mooi om te ervaren. En het maakt ook dat er veel wordt gedeeld. Een opmerking die Es maakte over een realisatiemoment in de afgelopen week, nadat ze de opleidingsdagen had gehad, raakte bij mij een heel erg gevoelige snaar. Het is zo mooi om haar hierover te horen vertellen en tegelijkertijd zo wrang. Op het moment dat ze het deelde moest ik echt even slikken en zaten mijn emoties even heel hoog. Wat ben ik toch ongelooflijk trots op die meid.

En of het zo moet zijn komt Marion net met een You Tube filmpje aan van Britain got’s Talent. Daarin komt een oma met haar twee kleindochters het podium op en ze vertellen dat ze de papa van de twee kleindochters willen verrassen. Hij zit in het publiek en wordt uitgenodigd om een zelfgeschreven liedje dat hij thuis vaak zingt voor zijn girls nu op het podium te laten horen. Hoe dat liedje heet? Daddy's little girls. Opnieuw kwamen de emoties omhoog, het was namelijk niet zo heel lang na het gesprek met my little girl. Wat een cadeaus! Dank voor een mooie verjaardag!